Skip to main content

Τα κίτρινα γιλέκα και οι μαύρες καμπαρντίνες

Τα κίτρινα γιλέκα και οι μαύρες καμπαρντίνες
Φωτο: AP Images

Είναι αρκετά της μόδας να γίνεται κριτική στην Ευρώπη, την Ελλάδα, αλλά και αλλού για το έλλειμμα δημοκρατίας, τις κυβερνήσεις που δεν λαμβάνουν υπόψη τους πολίτες, τις αποκομμένες από την κοινωνία ελίτ και τα κέντρα εξουσίας που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ισχυρών, και άλλα πολλά στο ίδιο μήκος κύματος.

Είναι πολύ γνωστός ο αφορισμός του Τσώρτσιλ ότι η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα με εξαίρεση όλα τα άλλα.

Η δημοκρατία μας δίνει τη δυνατότητα να αποδοκιμάσουμε και να επιδοκιμάσουμε κυβερνήσεις και πολιτικούς, μας επιτρέπει να κάνουμε λάθη, να αλλάζουμε άποψη, να αναθεωρούμε, να κρίνουμε πολιτικές και να ξαναψηφίζουμε. Και αυτό δεν είναι καθόλου αυτονόητο.

Όπως έγραφε ο Καρλ Πόππερ δεν έχει καμία σημασία ποιος κυβερνά, αν υπάρχει η δυνατότητα να απομακρυνθεί μια κυβέρνηση χωρίς αιματοχυσία.

Αν μια κυβέρνηση ισχυριστεί ότι ξέρει αυτή καλύτερα και ότι για το καλό των πολιτών και της χώρας πρέπει να παρατείνει την παραμονή της στην εξουσία δίχως εκλογές τότε η δημοκρατία έχει καταλυθεί.

Αντίστοιχα όμως πόσο δημοκρατικό είναι αν με βάση ακόμα και τα δικαιότερα αιτήματα, ομάδες ή πολύ μεγάλες ομάδες πολιτών αντιδρούν βίαια στις επιλογές δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης;

Ακόμα και να τα κίτρινα γιλέκα έχουν δίκιο, ποιος θα εμποδίσει αύριο ας πούμε τις μαύρες καμπαρντίνες να κατακάψουν το Παρίσι ζητώντας κάποια άλλα δίκαια, κατά τη γνώμη τους, αιτήματα; Και μετά και κάποιους άλλους να επιβάλλουν τη δημοκρατία τους; Πως θα διακρίνουμε τα δίκαια από τα άδικα αιτήματα; Από τις δημοσκοπήσεις; Από τον όγκο των διαδηλωτών; Το πάθος των διαδηλωτών; Ή κάτι άλλο; 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι αντίθετοι δρόμοι κοινωνίας πολιτικής
Οι αντίθετοι δρόμοι κοινωνίας πολιτικής
Μια μάχη για την εξουσία που δεν αφορά την κοινωνία. Οι πολίτες έχουν κουραστεί, έχουν απογοητευτεί, γυρνούν την πλάτη στην «πολιτική» και κοιτούν τη ζωή τους, την οικογένειά τους, τη δουλειά τους.
Οι αντίθετοι δρόμοι κοινωνίας πολιτικής
Βελτίωση της οικονομίας: Ναι μεν, αλλά…
Βελτίωση της οικονομίας: Ναι μεν, αλλά…
Η ανάκαμψη είναι περιορισμένη και διστακτική και παραμένει μακριά από αυτό που θα περίμενε κανείς ότι θα ακολουθήσει μετά από μια δεκαετία μεγάλης ύφεσης.
Βελτίωση της οικονομίας: Ναι μεν, αλλά…
Όχι στα κόμματα των οπαδών του χθες
Όχι στα κόμματα των οπαδών του χθες
Τα κόμματα φαίνεται πως έχουν χάσει κάθε επαφή με όλο αυτό το κομμάτι της κοινωνίας. Εργάζονται και απασχολούνται μόνο για τους οπαδούς, τους οπαδούς του χθες που όλο και συρρικνώνονται.
Όχι στα κόμματα των οπαδών του χθες
Μια ιστορία σκληρού νεοφιλελευθερισμού
Μια ιστορία σκληρού νεοφιλελευθερισμού
Κάποτε υπήρχε μια χώρα όπου όλα τα παιδιά έκαναν, μεταξύ άλλων μαθημάτων, αγγλικά από το δημοτικό σχολείο. Ωστόσο κάτι δεν πήγαινε καλά καθώς ελάχιστα, αν όχι κανένα, από τα παιδιά δεν μάθαιναν αγγλικά στο σχολείο τους.
Μια ιστορία σκληρού νεοφιλελευθερισμού
Επιστροφή στην κανονικότητα;
Επιστροφή στην κανονικότητα;
Ένα μεγάλο παράθυρο ευκαιρίας ανοίγει στις επικείμενες Εθνικές Εκλογές, που πιθανότατα θα πραγματοποιηθούν στις 30 Ιουνίου, για την επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα.
Επιστροφή στην κανονικότητα;
Οι εκλογές και οι προσδοκίες των επενδυτών
Οι εκλογές και οι προσδοκίες των επενδυτών
Μετά την αλλαγή κυβέρνησης οι μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης θα επανεξετάσουν την πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδας, προχωρώντας στις αναβαθμίσεις που είχαν «παγώσει» το προηγούμενο διάστημα
Οι εκλογές και οι προσδοκίες των επενδυτών