Skip to main content

Ένας λαός παραδομένος στην απάθεια

Ένας λαός παραδομένος στην απάθεια
Φωτογραφία: InTime News

«Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ’ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από τους άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για την εξουσία, ώστε δεν έχουν χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα».  - «Paul Porter Ζητείται: Ένα Θαύμα για την Ελλάδα» (Μεταμεσονύκτιες Εκδόσεις), 1947.

Με όλα αυτά που έχουμε δει, έχουμε ακούσει και έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια, τίποτα, ή πιο σωστά πολύ λίγα είναι αυτά που προκαλούν εντύπωση. Η κοινωνία, όλοι μας, έχει καταληφθεί από απάθεια. Παρακολουθεί παθητικά τους αντιμνηνιακούς να υπογράφουν μνημόνια, τους εξολοθρευτές των ιδιωτικοποιήσεων να κάνουν ιδιωτικοποιήσεις, ψηφίζει σε δημοψηφίσματα Όχι για να γίνει ώρες μετά Ναι, ακούει νυχθημερόν πόσο βλαβερά είναι τα υψηλά πλεονάσματα και λίγο μετά οι πολέμιοι των πλεονασμάτων πανηγυρίζουν για τα υπερπλεονάσματα που πέτυχαν. Υποκρισία άνευ ορίων και πλήρης αδιαφορία για τα προσχήματα από τους λάτρεις της δημόσιας παιδείας που στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία. Μία ολόκληρη γενιά γαλουχείται μέσα στο μίσος, στην απάθεια και στην απόδοση ευθυνών στους άλλους. 

Η χώρα έχασε το 30% του εθνικού εισοδήματος και δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν, και λιγότερο από όλους το πολιτικό προσωπικό, για λόγους παρόμοιους με αυτά που τόσο εύστοχα έγραφε πριν 72 χρόνια ο Πόρτερ. Δεν γίνεται η παραμικρή προσπάθεια να βγει η οικονομία από το τέλμα, από τον βούρκο. Ο κόσμος δεν έχει δουλειά και για να γίνει μια επένδυση πρέπει να περάσουν 5 χρόνια ώστε να δεήσουν υπουργοί, παρατρεχάμενοι, δικαστήρια και δημόσιοι υπάλληλοι να βάλουν μια υπογραφή. Στέκεται με τις ώρες στις ουρές της ΔΕΗ, σε δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία. Δεν αντιδρά κανείς. Τηλεφωνεί σε αριθμούς που δεν απαντούν ποτέ. Που να βρεις το δίκιο σου;   

Το πολιτικό προσωπικό που βρίσκεται στην εξουσία δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Είναι πλήρως αποσυνδεδεμένοι. Απλά πανηγυρίζουν, ανεξάρτητα από τα πραγματικά γεγονότα. Πανηγύριζαν και όταν θα έσκιζαν τα μνημόνια και όταν τα υπογράφουν. Απολαμβάνουν την εξουσία που τους χαρίζει η απάθεια στην οποία οδήγησαν τον κόσμο.

Η χώρα φτωχοποιείται, συρρικνώνεται δημογραφικά, η κοινωνία μετασχηματίζεται σε ένα λούμπεν προλεταριάτο, δίχως όραμα και ελπίδα για το αύριο και μια χούφτα πολιτικών από όλο το πολιτικό φάσμα, ορισμένοι χειρότεροι από τους άλλους, βγάζουν τα μάτια τους, διχάζουν και δηλητηριάζουν τη χώρα. Είναι το μόνο που ξέρουν, είναι το μόνο που μπορούν.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ας δούμε τη ζωή μας λίγο πιο αισιόδοξα
Ας δούμε τη ζωή μας λίγο πιο αισιόδοξα
Η Ελλάδα παρά τα προβλήματα έχει πολλά πλεονεκτήματα και δεν χρειάζονται πολλά για να πετύχουμε τη μεγάλη φυγή προς τα εμπρός.
Ας δούμε τη ζωή μας λίγο πιο αισιόδοξα
Επενδύσεις: ο καθρέφτης της οικονομίας
Επενδύσεις: ο καθρέφτης της οικονομίας
Η αδυναμία προσέλκυσης επενδύσεων, σε μια συγκυρία εξαιρετικά αυξημένης ρευστότητας στην ΕΕ και παγκοσμίως, αποτελεί τον καθρέφτη της οικονομίας και των μεγάλων προβλημάτων που εξακολουθούμε να κάνουμε πως δεν μας αφορούν.
Επενδύσεις: ο καθρέφτης της οικονομίας
Η α' κατοικία και οι πλιατσικολόγοι της κοινωνίας
Η α' κατοικία και οι πλιατσικολόγοι της κοινωνίας
Ο Σύριζα ήταν πρωτοστάτης προσελκύοντας πολλούς ψηφοφόρους της λογικής «δεν πληρώνω». Έτσι αν υπάρξει συμβιβασμός κοντά στις θέσεις των θεσμών η κυβέρνηση κινδυνεύει να αποξενωθεί με ένα σημαντικό κομμάτι ψηφοφόρων.
Η α' κατοικία και οι πλιατσικολόγοι της κοινωνίας
Η συναίνεση και η σύγκλιση του Σύριζα με τον εαυτό του
Η συναίνεση και η σύγκλιση του Σύριζα με τον εαυτό του
Ωστόσο η σύγκλιση είναι αναπόδραστη αν θέλουμε η χώρα να γίνει μια κανονική σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και ήδη στην πράξη βρισκόμαστε σε μια πορεία σύγκλισης.
Η συναίνεση και η σύγκλιση του Σύριζα με τον εαυτό του
Δικαιοσύνη: Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας
Δικαιοσύνη: Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας
Η αναμόρφωση της δικαιοσύνης είναι απολύτως απαραίτητη, όχι απλά για την έξοδο από την κρίση, αλλά για την επιβίωση της χώρας.
Δικαιοσύνη: Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας
Πώς πετύχαμε την έξοδο από την κρίση
Πώς πετύχαμε την έξοδο από την κρίση
Η έξοδος από την κρίση και τα περιβόητα μνημόνια ήρθε περίπου αυτόματα όταν απλά αφήσαμε... τα χέρια από το πιλοτήριο. Όταν απλά παραιτηθήκαμε από την προσπάθεια να σώσουμε τη χώρα.
Πώς πετύχαμε την έξοδο από την κρίση