Δεν είναι η εμφάνιση ούτε το χιούμορ - Οι 6 συνήθειες που κάνουν κάποιους ανθρώπους αμέσως συμπαθείς
Αναρωτιέσαι τι κάνει κάποιους ανθρώπους να γίνονται αμέσως συμπαθείς; Δεν είναι μόνο η ωραία εμφάνιση ή το κοφτερό μυαλό. Υπάρχουν κάποιες συνήθειες που κερδίζουν γρήγορα τη συμπάθεια του συνομιλητή.
Το να είναι κάποιος συμπαθής δεν είναι απλώς ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας, είναι μία δεξιότητα που μαθαίνεται και χτίζεται μέσα από μικρές στιγμές και λεπτομέρειες μέσα σε μία συζήτηση: στο πώς ανοίγεις μία κουβέντα, στον τρόπο που αντιδράς σε μια ιδέα που σου φαίνεται παράξενη, ακόμη και σε αυτό που λες πριν αποχαιρετήσεις κάποιον.
Ο λόγος είναι απλός: Οι γνώσεις και τα προσόντα δείχνουν ικανότητα, αλλά αυτό που μετράει περισσότερο στο να εμπιστευτείς κάποιον είναι το αίσθημα της ζεστασιάς. Στη δουλειά, στις φιλίες και στις νέες γνωριμίες, οι άνθρωποι που θέλουμε κοντά μας είναι συνήθως αυτοί που μας κάνουν να νιώθουμε ότι μας ακούνε, μας δίνουν χώρο και μας δημιουργούν θετικά συναισθήματα.
Στο νέο της βιβλίο Conversation, η ειδικός στη γλώσσα του σώματος και στην επικοινωνία Βανέσα Βαν Έντουαρντς εμβαθύνει σε έρευνες γύρω από το πώς κάποιος ξεχωρίζει σε μία γνωριμία και γίνεται ευχάριστη και αξιόλογη παρέα.
Έξι συνήθειες που σε κάνουν πιο συμπαθή
- Ξεκίνα με μία ερώτηση που φέρνει χαμόγελο, όχι άγχος
Το «Έχεις πολύ δουλειά τελευταία; Πήζεις;» είναι από τις χειρότερες ερωτήσεις για να ξεκινήσεις μία συζήτηση. Η λέξη «δουλειά» φέρνει στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων στιγμές στρεσογόνες, και η συζήτηση ξεκινά με αρνητικό συναίσθημα.
Το ίδιο ισχύει και όταν μιλάς εσύ για το πόσο πηγμένος είσαι. Η Jessica Rodell, από το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια, διαπίστωσε ότι όσοι καυχιούνται για το πόσο αγχωμένοι είναι δείχνουν ως λιγότερο θερμοί και ικανοί, και οι συνάδελφοί τους έχουν μικρότερη διάθεση να τους βοηθήσουν.
Μπορείς να δοκιμάσεις να ρωτήσεις: «Ποιο ήταν το καλύτερο κομμάτι στο Σαββατοκύριακό σου;» ή «Τι ωραίο έκανες αυτές τις μέρες;», ώστε να επαναφέρεις στον συνομιλητή σου ευχάριστες αναμνήσεις.
- Κέντρισε το ενδιαφέρον για την ιστορία σου
Η Van Edwards ανέλυσε συνεντεύξεις του Howard Stern και παρατήρησε ότι σπάνια ξεκινά μια ιστορία «εν ψυχρώ». Τη συνοδεύει πρώτα με μια εισαγωγή που προκαλεί το ενδιαφέρον, όπως «Θες να μάθεις την τρομερή αλήθεια;» ή «Να σε ρωτήσω κάτι τρελό;». Η ίδια το ονομάζει «συνομιλιακό κομφετί» και αφορά στο πώς δημιουργείς προσμονή και ενθουσιασμό για αυτό που θα πεις.
Η συγκεκριμένη τεχνική λειτουργεί λόγω του «πληροφοριακού κενού» (information gap), μιας έννοιας του συμπεριφορικού οικονομολόγου George Loewenstein, που δηλώνει πως μόλις καταλάβουμε ότι κάτι μας διαφεύγει, θέλουμε να το μάθουμε.
Έτσι, πριν πεις την πιο ενδιαφέρουσα ιστορία σου στο τραπέζι, πρόσθεσε ένα «Την περασμένη εβδομάδα μου συνέβη κάτι πολύ περίεργο…» ή ένα «Έχω να σου πω μια ιστορία!». Κράτα το όμως για ιστορίες που πράγματι το αξίζουν.
- Ζήτα συμβουλή
Ένας από τους πιο γρήγορους τρόπους προς τη συμπάθεια είναι να ζητήσεις τη γνώμη κάποιου. Οι περισσότεροι το αποφεύγουμε, γιατί φοβόμαστε ότι θα φανούμε άσχετοι. Οι άλλοι, όμως, δεν το βλέπουν έτσι.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάνχαϊμ διαπίστωσαν ότι όταν φανταζόμαστε τον εαυτό μας να ζητά βοήθεια, εστιάζουμε στο πόσο αδύναμοι θα φανούμε. Αντίθετα, όταν το κάνει κάποιος άλλος τον κρίνουμε πιο επιεικώς. Το φαινόμενο ονομάζεται «beautiful mess effect».
Επιπλέον, όταν ζητάς τη γνώμη κάποιου τού δείχνεις ότι τον εκτιμάς. Μπορείς να δοκιμάσεις συμβουλές για απλά πράγματα, π.χ. «Βρίσκεις πάντα τα καλύτερα εστιατόρια. Πού να πάμε για την επέτειό μας;» ή «Σε αυτό είσαι πολύ καλός. Εσύ τι θα έκανες;» Και αν η συμβουλή αποδώσει, μπορείς να επιστρέψεις και να πεις «Είχες δίκιο». Όλοι χαίρονται όταν το ακούν αυτό.
- Σταμάτα να μιλάς μετά τα 30 δευτερόλεπτα
Μια καλή συζήτηση μοιάζει με ομαδικό παιχνίδι, όχι με ομιλία σε συνέδριο. Αν έχεις φύγει από μια συζήτηση χωρίς να ξέρεις σχεδόν τίποτα για τον άλλον, μάλλον μονοπώλησες τη συνομιλία και δεν έδωσες χώρο στον άλλο.
Δεν χρειάζεται απαραίτητα να μιλάς λιγότερο, χρειάζεται όμως να πετάς την μπάλα στον συνομιλητή σου πιο συχνά. Σύμφωνα με την έρευνα που επικαλείται η Βαν Έντουαρντς, σε μία συζήτηση ο καθένας μιλά γύρω στα 15 με 30 δευτερόλεπτα κάθε φορά, και αν ξεπεράσει τα 45 αρχίζει να μοιάζει με μίνι μονόλογο. Στα εργαστήριά της, υπάρχει ένα χρονόμετρο 30 δευτερολέπτων, το οποίο οι εξωστρεφείς θεωρούν ότι είναι υπερβολικά σύντομο, ενώ οι εσωστρεφείς το βρίσκουν ατελείωτο.
Συγκράτησε τη φράση: «Κι εσύ τι λες;». Αν πιάσεις τον εαυτό σου να μακρηγορεί, μπορείς να πεις: «Ωχ, ήταν μεγαλύτερη ιστορία απ' ό,τι υπολόγιζα, πες μου για σένα.»
- Μην μειώνεις αυτό που αρέσει στον άλλον
Ο τρόπος που αντιδράς έχει επίσης σημασία. Η συγγραφέας θυμάται την κόρη της να της δείχνει την τελευταία της «εφεύρεση», ένα σάντουιτς με φυστικοβούτυρο τυλιγμένο σε γιαούρτι, ρωτώντας «Δεν είναι το καλύτερο πράγμα του κόσμου;;;». Η αυθόρμητη απάντηση ήταν: «Ίιιου, αηδία», και το παιδί μαζεύτηκε και μουρμούρισε «Εμένα μου αρέσει». Αντίστοιχα, όταν κάποιος μοιράζεται με ενθουσιασμό κάτι που μπορεί να σου ακούγεται παράξενο, αν αντιδράσεις με τη φράση «Τι περίεργο!», την επόμενη φορά ίσως ανοιχτεί λιγότερο. Μπορείς να γυρίσεις την κουβέντα και να ρωτήσεις «Α, ναι; Τι σε έκανε να το δοκιμάσεις;» ή να πεις «Αυτό σου ταιριάζει» ή να δείξεις ενδιαφέρον και να πεις «Πες μου τι σου αρέσει σε αυτό!»
Επίσης, όταν κάποιος μοιράζεται κάτι πιο προσωπικό και σημαντικό, φρόντισε να μη μετανιώσει που ανοίχτηκε. Πολλές φορές αυτό γίνεται αν ακούσει κάτι σαν: «Έλα ρε συ, έχουν περάσει χρόνια, ξεπέρασέ το». Όταν κάποιος ανοίγεται, αναγνώρισέ το. Στις καλές ειδήσεις, δείξε ότι χαίρεσαι και εσύ: «Τι υπέροχο! Πες μου κι άλλα πράγματα για αυτό». Σε πιο δύσκολες καταστάσεις, προσπάθησε να είσαι πιο ήρεμος: «Ωχ, αυτό πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο». Βοηθάει επίσης να συμμετέχει και το σώμα σου στην όλη κουβέντα, με κάποιες κινήσεις των χεριών και εκφράσεις του προσώπου ενώ ακούς – αυτή είναι η μη λεκτική επικοινωνία και μπορεί να εκφράσει το ενδιαφέρον ή την αδιαφορία σου για αυτό που συμβαίνει.
- Κλείσε την κουβέντα με όμορφο τρόπο
Όλοι έχουμε βρεθεί σε μια κουβέντα που, ουσιαστικά, έχει τελειώσει, αλλά κανείς δεν ξέρει πώς να τη διακόψει. Αυτό μπορεί να συμβεί επειδή κανείς από τους δύο δεν θέλει να είναι αυτός που θα κλείσει τη συζήτηση πρώτος γιατί σκέφτεται ότι ίσως φανεί αγενής.
Μια ομάδα με επικεφαλής ερευνητές του Χάρβαρντ μελέτησε 932 συζητήσεις και διαπίστωσε ότι σχεδόν ποτέ δεν τελείωναν τη στιγμή που το ήθελαν και οι δύο, και ότι οι συνομιλητές δεν καταλάβαιναν πότε ήθελε να φύγει ο άλλος. Μην περιμένεις λοιπόν το αμήχανο σβήσιμο. Οι λέξεις που θα πεις όταν κλείνει η συζήτηση είναι τόσο σημαντικές όσο και οι πρώτες.
Όταν η κουβέντα φτάσει σε κορύφωση, συνδύασε ένα κομπλιμέντο πριν φύγεις: «Χάρηκα πολύ που τα είπαμε. Βλέπω τον οικοδεσπότη εκεί, θα πάω να τον χαιρετήσω.» ή «Πω πω, πώς πέρασε η ώρα! Να πάμε για άλλο ένα ποτό σύντομα;»
Μια μικρή άσκηση για αυτή την εβδομάδα
Δεν χρειάζεται να αλλάξεις χαρακτήρα. Διάλεξε μία μόνο συνήθεια και δοκίμασέ την σε τρεις συζητήσεις: ξεκίνα με το «Τι ωραίο έκανες αυτές τις μέρες;», ρώτα κάποιον τι θα έκανε στη θέση σου, ή κλείσε μια κουβέντα με ένα κομπλιμέντο.
Η Βαν Έντουαρντς προτείνει επίσης να μοιράζεσαι τον χρόνο με το συνομιλητή σου και να φροντίζεις να σέβεσαι τα συναισθήματά του και να δείχνεις ενδιαφέρον για αυτό που σου εκφράζει.