Μπαράζ εισηγήσεων για φοροελαφρύνσεις εν όψει ΔΕΘ

Σε περίπου έναν μήνα από σήμερα, από το βήμα της ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός θα ανοίξει τα χαρτιά του για την οικονομική πολιτική όχι μόνο του 2027 αλλά της επόμενης τετραετίας, με δεδομένο ότι η αντίστροφη μέτρηση για τις κάλπες έχει ήδη ξεκινήσει. 

Από τη μια, ο εν λόγω σχεδιασμός διευκολύνει το οικονομικό επιτελείο, καθώς δεν θα υποχρεωθεί να “στριμώξει” σε έναν δημοσιονομικό χώρο το πολύ 2 δισ. ευρώ, όλες τις εισηγήσεις για επιχειρήσεις, επαγγελματίες, μισθωτούς, συνταξιούχους. Από την άλλη, αυτός ο τετραετής σχεδιασμός δεν θα πρέπει να είναι απλώς πειστικός, αλλά και να “κουμπώνει” με το επόμενο Μεσοπρόθεσμο, δηλαδή με τις οροφές δαπανών που θα ορίσει η Κομισιόν για τα έτη μετά το 2028.

Τα σχέδια και οι εισηγήσεις 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το “πακέτο” θα έχει κάτι για όλους και όχι μόνο για επιχειρήσεις- επαγγελματίες, όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός για το 2027. Με αυτό το δεδομένο, το οικονομικό επιτελείο έχει την... πολυτέλεια να “σπάσει” σε δόσεις, μέτρα που μπορούν να κάνουν “γκελ” αλλά έχουν μεγάλο δημοσιονομικό κόστος, όπως η μείωση της προκαταβολής φόρου για τις επιχειρήσεις, η οποία αποδίδει περί τα 3,5 δισ ευρώ στον Κρατικό Προϋπολογισμό. 

Ανάλογος σχεδιασμός μπορεί να γίνει και για τα φυσικά πρόσωπα. Για παράδειγμα, πέρα από την πιθανή περαιτέρω αύξηση του ειδικού επιδόματος των συνταξιούχων, να δοθεί οδικός χάρτης για τη μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης των συνταξιούχων, είτε με αλλαγή συντελεστών είτε με εισαγωγή κλιμακωτού υπολογισμού. 

Για τους μισθωτούς, πέρα από τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού- πιθανώς πάνω από τα 950 ευρώ- που θα συμπαρασύρει και τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και την περαιτέρω μείωση των ασφαλιστικών εισφορών (πιθανώς πάνω από μισή μονάδα), στο τραπέζι βρίσκονται μέτρα με μικρό δημοσιονομικό αντίκτυπο αλλά με διόλου ευκαταφρόνητο όφελος για την τσέπη των εργαζομένων, όπως η αύξηση του αφορολογήτου στις διατακτικές σίτισης, για τις οποίες φαίνεται ότι υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. 

Οι αφορολόγητες διατακτικές σίτισης παραμένουν στα 6 ευρώ ημερησίως και η εισήγηση είναι να αυξηθούν στα 10 ευρώ. Στην επιστολή των κοινωνικών εταίρων προς το ΥΠΕΘΟ αναφέρεται πως σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό παροχής σίτισης σε σχέση με τον κατώτατο μισθό είναι υψηλό και φθάνει έως και το 25% αυτού. Στην Ελλάδα, όμως, που το 30% των εργαζόμενων αμείβεται με τον κατώτατο μισθό, το ποσοστό της παροχής σίτισης φθάνει στο 13,6% του κατώτατου μισθού. Σημειωτέον, το αφορολόγητο των 6 ευρώ δεν έχει τροποποιηθεί από το 2017 και μετά.

Το “πακέτο” για επιχειρήσεις- επαγγελματίες 

Τολμηρή μπορεί να χαρακτηριστεί η δέσμη των φοροελαφρύνσεων, που εισηγείται ο Λογιστικός Σύλλογος Αθηνών, αντανακλώντας τις διαθέσεις της αγοράς. Αν και το “πακέτο” έχει υψηλό δημοσιονομικό κόστος, θα μπορούσε να εξεταστεί το “σπάσιμο” του σε βάθος τριών ή τεσσάρων ετών. Τι εισηγείται ο ΛΣΑ; 

• μείωση του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος των νομικών προσώπων από 22% σε 20%. Η μείωση του φορολογικού συντελεστή αυξάνει τα καθαρά κέρδη που παραμένουν στις επιχειρήσεις, ενισχύοντας τη δυνατότητα επανεπένδυσής τους στην παραγωγική δραστηριότητα, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
• η καθολική μείωση της προκαταβολής φόρου κατά ποσοστό 30%, με εξαίρεση τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, ήτοι 56% για Νομικά Πρόσωπα και 38,5% για Φυσικά Πρόσωπα – ατομικές επιχειρήσεις και με διατήρηση της επιπλέον έκπτωσης κατά (50%) του εκάστοτε ισχύοντος ποσοστού για τα τρία πρώτα έτη ενιαία για Φυσικά και Νομικά Πρόσωπα. Επίσης, η περαιτέρω κλιμακωτή μείωση της προκαταβολής για επιχειρήσεις που διατηρούν τον αριθμό προσωπικού πλήρους απασχόλησης για τουλάχιστον 24 μήνες και δεν έχουν ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές. Η προτεινόμενη παρέμβαση μετατρέπει την προκαταβολή φόρου από εργαλείο αποκλειστικής προείσπραξης σε μηχανισμό ανάπτυξης των επιχειρήσεων, αυξάνοντας τη ρευστότητα και επιτρέποντας  τη χρηματοδότηση παραγωγικών δραστηριοτήτων, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Παράλληλα, η σύνδεση της μείωσης με αντικειμενικά κριτήρια φορολογικής συνέπειας και απασχόλησης δημιουργεί ένα σταθερό σύστημα επιβράβευσης των συνεπών επιχειρήσεων, ενισχύοντας την οικειοθελή συμμόρφωση και την πραγματική οικονομική ανάπτυξη.
• η πλήρης κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τα νομικά πρόσωπα, για τα υποκαταστήματα και τις έδρες. Η κατάργηση ενός πάγιου φόρου που δενσυνδέεται με τη φοροδοτική ικανότητα αποκαθιστά πληρέστερα την αρχή της φορολογικής δικαιοσύνης και περιορίζει το μη παραγωγικό λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων. Η απαλλαγή των υποκαταστημάτων από την επιβάρυνση αναμένεται να διευκολύνει τη διεύρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη της περιφέρειας, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και να αυξήσει τη συνολική φορολογητέα ύλη μέσω της ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας.
• η πλήρης κατάργηση του τεκμαρτού προσδιορισμού του εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών και η φορολόγησή τους αποκλειστικά βάσει του πραγματικού εισοδήματος, όπως αυτό προκύπτει από τα διαθέσιμα ηλεκτρονικά δεδομένα και τους μηχανισμούς ελέγχου της Φορολογικής Διοίκησης.
• συνολική αναθεώρηση των προστίμων του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, κατάργηση προστίμων για τις περιπτώσεις διόρθωσης, που δεν επιφέρουν φορολογική ζημία, διάκριση των παραβάσεων σε ουσιαστικές, τυπικές και τεχνικές.
• Η καθολική υποχρέωση υπογραφής των φορολογικών δηλώσεων και εν γένει των κρίσιμων δηλωτικών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων, ώστε όλες οι επιχειρήσεις να διαθέτουν υποχρεωτικά πιστοποιημένο Οικονομολόγο Λογιστή-Φοροτεχνικό.