ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΟΥΣ

Σε μια συγκυρία, όπου η Ευρώπη επιχειρεί να βάλει αναχώματα στην επέκταση ή μάλλον επέλαση των κινεζικών επιχειρήσεων στη γηραιά ήπειρο, η Ελλάδα αναζητά- δικαίως- ευκαιρίες στη χώρα του Δράκου, κρατώντας, πάντως, τις ευαίσθητες ισορροπίες με τα “θέλω” και τα “δεν θέλω” της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Αυτό που έβλεπαν σχεδόν όλοι από την έναρξη του πολέμου στον Περσικό, ήταν ότι οι τεχνικές παραδοχές και οι προβλέψεις της ΕΚΤ, κινούνταν στη σφαίρα των... ευσεβών πόθων.

Δεν είναι μόνο οι τιμές και τα ενοίκια των κατοικιών που "τρέχουν", είναι και οι επαγγελματικοί χώροι- δηλαδή γραφεία και καταστήματα-που "βαραίνουν".

Το 2026, όταν οι εταιρείες τεχνολογίας κυριαρχούν στην χρηματιστηριακή αγορά και μόνο δύο ή τρεις επενδυτικοί γίγαντες έχουν έναν αόρατο αλλά σταθερό έλεγχο σχεδόν σε όλα γύρω μας, οι πιο πολύτιμες μάρκες είναι αυτές που έχουν πραγματικό αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή. Από την Google και την Nvidia έως την Uber και την Disney, η αξία μιας μάρκας είναι πολύ μεγαλύτερη από την απόδοση της εταιρείας στην χρηματιστηριακή αγορά ή απλώς την απήχησή της στις μάζες.

Συνεχή ανοδική πορεία καταγράφουν οι ρυθμίσεις στον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Η “πράσινη” μετάβαση είναι ο διακαής πόθος της Ευρώπης, τουλάχιστον όπως αποτυπώνεται στα επίσημα κείμενα και τους στόχους, που είχε θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και βρεθεί η γηραιά ήπειρος αντιμέτωπη με το πρώτο, ισχυρό ενεργειακό σοκ.

Από τα... συνήθη μηνύματα για δήθεν πρόστιμα της Τροχαίας ή απλήρωτα Τέλη Κυκλοφορίας και τις προσπάθειες εξαπάτησης φορολογούμενων για δήθεν επιστροφές φόρων ή υπόλοιπα κοινωνικών επιδομάτων, οι απατεώνες φαίνεται ότι έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο.

Περίπου 200.000 κατοικίες υπολογίζεται ότι “λείπουν” αυτήν τη στιγμή από την αγορά, έτσι ώστε να αποκατασταθεί η ισορροπία προσφοράς- ζήτησης κι όσο παραμένει αυτό το “κενό”, τόσο θα διαιωνίζεται η συζήτηση για τις υψηλές τιμές των ακινήτων και τα απλησίαστα ενοίκια.

Προβληματισμό προκαλούν στη διεθνή κοινότητα και τα νοικοκυριά τα νεώτερα στοιχεία από το μέτωπο των τιμών των τροφίμων.

Από το σοκ της κρίσης του 2008 κιόλας, οι φόροι επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (FTT) τέθηκαν στο τραπέζι του δημόσιου διαλόγου όχι μόνο ως πιθανό μέσο για την αντιμετώπιση των ασταθειών των χρηματοπιστωτικών αγορών αλλά και ως πηγή εσόδων για τους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Νεόδμητο, με υψηλό δείκτη ενεργειακής απόδοσης αλλά “τσουχτερή” τιμή ή παλιό και φτηνότερο ακίνητο αλλά με πολλά “κουσούρια”;

Ως μόνιμη “μουτζούρα” στη βελτιωμένη γενική εικόνα του ελληνικού Δημοσίου, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς τα χρέη προς τους ιδιώτες, τα οποία αντί να περιορίζονται- όπως είναι η δέσμευση των ελληνικών Αρχών από την εποχή των Μνημονίων- δείχνουν να αυξάνονται, ειδικά σε “ευαίσθητους” τομείς όπως η Υγεία.