Η πόλη με τους χαμηλότερους μισθούς στην Ιταλία: Κι όμως, η ζωή εκεί είναι υπέροχη
Στην Ιταλία αναπτύσσεται μια οικονομία δύο ταχυτήτων που κάνει την κρίση των τελευταίων ετών ακόμα πιο έντονη. Το παράδοξο είναι ότι η ιταλική οικονομία δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα κερδοφορίας, τουλάχιστον για τις επιχειρήσεις, αλλά μια σοβαρή κρίση στους μισθούς.
Ενώ σε κάποιες περιοχές οι αμοιβές αντέχουν απέναντι στην ακρίβεια, σε άλλες οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Πρόσφατες έρευνες φέρνουν στο φως ανησυχητικά νούμερα για τον ιταλικό Νότο, δείχνοντας ποιες πόλεις έχουν τους χαμηλότερους μισθούς και πώς αυτό οδηγεί σε λιγότερες γεννήσεις στη χώρα.
Σύμφωνα με την ISTAT, το 2025 επιβεβαίωσε τη δημογραφική κατάρρευση της Ιταλίας. Πέρυσι οι γεννήσεις έπεσαν στις 355.000, σημειώνοντας πτώση 3,9% σε σχέση με το 2024. Ο δείκτης γονιμότητας υποχώρησε επίσης στο 1,14 παιδιά ανά γυναίκα. Μία από τις βασικές αιτίες αυτής της κατάστασης είναι η μείωση των πραγματικών μισθών και του μεριδίου που αναλογεί στους εργαζόμενους από το εθνικό εισόδημα.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα κέρδη των ιταλικών επιχειρήσεων έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ, ξεπερνώντας το 46% της προστιθέμενης αξίας. Αντίθετα, το μερίδιο των μισθών έπεσε στο 39% του ΑΕΠ, που αποτελεί ιστορικό χαμηλό. Πρακτικά, η χώρα παράγει πλούτο, αλλά αυτός καταλήγει όλο και περισσότερο στα ταμεία των εταιρειών και όλο και λιγότερο στους μισθούς. Έτσι, η εργασία δεν προσφέρει πλέον την απαραίτητη αγοραστική δύναμη, αφού το κόστος ζωής ανεβαίνει ενώ οι μισθοί μένουν στάσιμοι. Αυτό αναγκάζει πολλούς να αναβάλουν τη δημιουργία οικογένειας ή να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Το χάσμα μεταξύ βορά και νότου
Η τελευταία καταγραφή των μισθών επιβεβαιώνει το τεράστιο χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου. Σύμφωνα με την έρευνα της Il Sole 24 Ore για την ποιότητα ζωής, στην τελευταία θέση της λίστας βρίσκεται το Vibo Valentia. Εκεί, ο μέσος ετήσιος μισθός είναι μόλις 13.387 ευρώ, πολύ κάτω από τον εθνικό μέσο όρο των 21.031 ευρώ. Στις τελευταίες θέσεις βρίσκονται επίσης το Nuoro στη Σαρδηνία και η Cosenza στην Καλαβρία.
Στην κορυφή της κατάστασης βρίσκεται το Μιλάνο με μέσο ετήσιο μισθό 34.343 ευρώ, ενώ ακολουθούν η Monza-Brianza και πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια όπως η Πάρμα, η Μόντενα και η Μπολόνια. Η διαφορά είναι ξεκάθαρη: από τη μια πλευρά μισθοί που δεν καλύπτουν τα βασικά και από την άλλη μια μικρή ανάκαμψη. Αν όμως οι μισθοί συνεχίσουν να «κυνηγούν» το κόστος ζωής χωρίς να το φτάνουν, η απόσταση αυτή θα μεγαλώνει συνεχώς.
Το κλειδί το χαμηλό κόστος ζωής
Παρά τα χαμηλά εισοδήματα, το Vibo Valentia παραμένει μια πόλη με εξαιρετική ποιότητα ζωής. Η πρωτεύουσα της «Ακτής των Θεών» έχει τεράστια ιστορία, καθώς υπήρξε κέντρο της Μεγάλης Ελλάδας και ρωμαϊκή αποικία. Το κάστρο της προσφέρει μοναδική θέα που συνδυάζει βουνό και θάλασσα, ενώ το λιμάνι της συνδέει την περιοχή με τα Αιολικά Νησιά.
Το κόστος ζωής εκεί είναι χαμηλό, ειδικά στα ενοίκια και τα ακίνητα. Επιπλέον, η πόλη έχει ένα από τα καλύτερα κλίματα στην Ιταλία, με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια χάρη στη θαλασσινή αύρα. Αυτό επιτρέπει στους κατοίκους να απολαμβάνουν τη φύση όλο τον χρόνο, σε μια περιοχή που, αν και οικονομικά αδικημένη, παραμένει ένας κρυμμένος θησαυρός της Καλαβρίας.