Τεχνητή νοημοσύνη στην εργασία: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι πριν τη χρησιμοποιήσουν

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητα των επιχειρήσεων και των εργαζομένων. Από τη σύνταξη κειμένων και την ανάλυση δεδομένων μέχρι τον έλεγχο λαθών και τη βελτίωση παρουσιάσεων, ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι αξιοποιούν εργαλεία AI.

Όπως επισημαίνει, ωστόσο, σχετικό ρεπορτάζ του CNN, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στον χώρο εργασίας δεν είναι χωρίς ρίσκο, ειδικά όταν δεν υπάρχουν σαφείς κανόνες ή όταν οι εργαζόμενοι βασίζονται υπερβολικά στα αποτελέσματά της.

1.Αναγνωρίστε τα όρια της τεχνητής νοημοσύνης

Η παραγωγική AI μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη στα πρώτα στάδια μιας εργασίας: να συγκεντρώσει πληροφορίες, να προτείνει ιδέες ή να εντοπίσει πιθανά λάθη.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Dave Walton, δικηγόρο που εκπροσωπεί εργοδότες, τα συστήματα AI παραμένουν ατελή και επιρρεπή σε σοβαρά λάθη. Οι λεγόμενες «παραισθήσεις» της AI, περιπτώσεις όπου το σύστημα παρουσιάζει ανύπαρκτα ή ανακριβή δεδομένα ως πραγματικά, αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους.

Σε επαγγελματικό περιβάλλον, τέτοιες αστοχίες δεν αποτελούν δικαιολογία. Όπως τονίζει ο Walton στο CNN, η ευθύνη για το τελικό αποτέλεσμα παραμένει στον εργαζόμενο και όχι στο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης.

Ο Niloy Ray, επίσης δικηγόρος με ειδίκευση σε θέματα εργασιακού δικαίου και τεχνητής νοημοσύνης, σημειώνει ότι η AI είναι ιδανική για να σε βοηθήσει να ξεκινήσεις γρήγορα, όχι όμως για να παραδώσεις τελικό έργο.

2.Μάθετε την πολιτική της εταιρείας σας

Παρότι η χρήση της AI από τους εργαζομένους αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς, πολλές επιχειρήσεις δεν έχουν ακόμη διαμορφώσει σαφείς πολιτικές. Αυτό, σύμφωνα με το CNN, δημιουργεί ένα γκρίζο τοπίο όπου η καινοτομία συνυπάρχει με αυξημένο νομικό και επιχειρησιακό ρίσκο.

Ο Ray επισημαίνει ότι σε κλάδους όπως η άμυνα ή οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες η στάση απέναντι στην AI είναι ιδιαίτερα επιφυλακτική. Σε άλλες περιπτώσεις, οι εταιρείες επιλέγουν να αναπτύξουν εσωτερικά ή «κλειστά» συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, περιορίζοντας τη χρήση δημόσιων εργαλείων τρίτων.

Για τον εργαζόμενο, το βασικό βήμα είναι να αναζητήσει αν υπάρχει επίσημη πολιτική ή έστω κατευθυντήριες γραμμές. Εκεί θα πρέπει να καθορίζεται ποια εργαλεία επιτρέπονται, πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ποιες συνέπειες προβλέπονται σε περίπτωση παραβίασης.

Αν δεν υπάρχει ειδική πολιτική για την AI, ισχύουν οι γενικότερες εταιρικές πολιτικές που αφορούν την εμπιστευτικότητα, την πνευματική ιδιοκτησία και την προστασία δεδομένων.

3.Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική

Η απουσία σαφών κανόνων δεν σημαίνει απουσία ορίων. Όπως τονίζει ο Walton στο CNN, η χρήση δημόσια διαθέσιμων εργαλείων AI απαιτεί αυξημένη προσοχή.

Εμπιστευτικές πληροφορίες, προσωπικά δεδομένα ή εμπορικά μυστικά δεν θα πρέπει ποτέ να εισάγονται σε εργαλεία τρίτων. Παράλληλα, συνιστάται η απενεργοποίηση λειτουργιών που επιτρέπουν την αποθήκευση ή την αξιοποίηση των δεδομένων από τα ίδια τα συστήματα AI.

Ο Ray παρομοιάζει τη χρήση δημόσιων εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης με το παρκάρισμα σε δημόσιο χώρο: είναι βολικό, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο, καθώς δεν είναι πάντα σαφές ποιος έχει πρόσβαση στα δεδομένα.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τα εργαλεία της δουλειάς, όχι όμως και τις ευθύνες του εργαζομένου. Η επαγγελματική κρίση, η διαφάνεια και η ηθική παραμένουν αδιαπραγμάτευτες ακόμη και στην εποχή της AI.