Γιατί ο Τραμπ θέλει να μετονομάσει την Τεχνητή Νοημοσύνη σε Υπερνοημοσύνη – Τι συμφώνησαν οι τεχνολογικοί κολοσσοί
Στο Λευκό Οίκο συναντήθηκαν την Τρίτη οι επικεφαλής των σημαντικότερων τεχνολογικών κολοσσών, ύστερα από κάλεσμα του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τράμπ, προκειμένου να υπογράψουν μια «ηθικά δεσμευτική» συμφωνία γύρω από τον έλεγχο της τεχνητής νοημοσύνης.
Μεταξύ των αποφάσεων που προέκυψαν στην συνάντηση που πραγματοποιήθηκε, κεκλεισμένων των θυρών, τέθηκαν αυστηρότερα όρια γύρω από τον έλεγχο της τεχνητής νοημοσύνης, ιδίως κατά το στάδιο της εκπαίδευσης καινούργιων μοντέλων και την κυκλοφορία νέων προϊόντων, ενώ ανακοινώθηκε ακόμη ότι υπεγράφη και εκτελεστικό διάταγμα σχετικά με την μετονομασία της τεχνητής νοημοσύνης σε «υπερνοημοσύνη».
Πιο αναλυτικά σύμφωνα με δημοσίευμα της The Guardia, μετά την πρόσφατη συνάντηση των κορυφαίων στελεχών, πλέον πέφτει μεγαλύτερο βάρος στις ίδιες τις εταιρείες σχετικά με την ευθύνη και την ασφάλεια της τεχνολογίας που βγαίνει από τα εργαστήριά τους.
Αυτό ωστόσο, δεν προκύπτει από ένα δεσμευτικό ρυθμιστικό πλαίσιο, αλλά περισσότερο από μια εθελοντική συμφωνία αυτορρύθμισης των μεγαλύτερων αμερικανικών εταιρειών τεχνολογίας και AI, με την ονομασία Joint Commitment on Frontier Responsibilities, κάτι σαν ένα είδος συντάγματος για το κλάδο προκειμένου όλες οι εταιρείες να λειτουργούν υπό ένα κοινό «άτυπο» μεν πλαίσιο.
Όπως εξηγεί ο Τράμπ «Είναι σχεδόν σαν σύνταγμα κατά κάποιο τρόπο, και οι σημαντικότεροι άνθρωποι στον κόσμο το υπέγραψαν, και το υπέγραψα κι εγώ ως πρόεδρος, και είναι πραγματικά μια μορφή προστασίας».
Παράλληλα, ο μη δεσμευτικό χαρακτήρα απορρέει από το γεγονός ότι το κείμενο δεν περιλαμβάνει μηχανισμούς επιβολής, κυρώσεις ή σαφείς νομικές συνέπειες σε περίπτωση που κάποια εταιρεία δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις της.
Τι συμφώνησαν μεταξύ τους
Οι εταιρείες συμφωνούν σε τέσσερα επίπεδα ελέγχου της ασφάλειας των προηγμένων συστημάτων AI:
- εσωτερική παρακολούθηση της ασφάλειας κατά την εκπαίδευση των μοντέλων,
- δεύτερη εσωτερική ομάδα που θα ελέγχει εάν λειτουργούν σωστά οι αρχικοί μηχανισμοί,
- αξιολόγηση από εξωτερικό, ανεξάρτητο ελεγκτή,
- ανεξάρτητο συμβούλιο που θα εξετάζει τις αναφορές για τους μηχανισμούς ασφαλείας.
Συνεπώς, το κράτος δεν αποκτά άμεσο εποπτικό ρόλο σε αυτά τα τέσσερα επίπεδα, αλλά οι ίδιες οι εταιρείες αναλαμβάνουν κάπως την ευθύνη των πράξεων τους, υπό την έννοια ότι εκείνες επιλέγουν τους αξιολογητές τους, ορίζουν τα εποπτικά συμβούλια και αποφασίζουν σε σημαντικό βαθμό εάν θα δημοσιοποιούν τα αποτελέσματα τους. Επομένως, γίνεται κατανοητό ότι η συμφωνία κινείται προς «self-policing» ή αυτοέλεγχο της βιομηχανίας, αντί για αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο που θα επιβαλλόταν από ομοσπονδιακές αρχές.
Ο Τραμπ πρόσθεσε ότι θα δημιουργήσει ένα συμβούλιο για την εποπτεία της ασφάλειας των εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει ποιοι θα συμμετέχουν σε αυτό.
Ο Ζoύκερμπεργκ δήλωσε ότι η συμφωνία δίνει «στον αμερικανικό λαό και στους πελάτες την εμπιστοσύνη ότι η τεχνολογία λειτουργεί» όπως προβλέπεται, χαρακτηρίζοντας τη συνάντηση «ιστορική συζήτηση».
Από την πλευρά του, ο Αμοντέι χαρακτήρισε τη συμφωνία έναν τρόπο «να κερδίσουμε με ασφάλεια», παραπέμποντας στη δήλωση που είχε κάνει ο Τραμπ νωρίτερα αυτόν τον μήνα ότι «όποιος κερδίσει την AI, κερδίζει».
Η νέα ορολογία του «Super Intelligence»
Παράλληλα, ο Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο η αμερικανική κυβέρνηση θα χρησιμοποιεί πλέον επισήμως τον όρο «Super Intelligence» ή «SI» αντί για «Artificial Intelligence» ή «AI» σε επίσημη αλληλογραφία, δημόσιες ανακοινώσεις και μη νομοθετικά κυβερνητικά έγγραφα.
Ωστόσο, πολλοί ακαδημαϊκοί δεν συμφωνούν με την νέα ονομασία, υποστηρίζοντας ότι η υπερ- νοημοσύνη πρόκειται για έναν μελλοντικό όρο που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη. Ο νέος όρος παραπέμπει σε μια εποχή όπου η τεχνολογία θα μπορεί να ξεπεράσει τους ανθρώπους σε όλους τους τομείς, κάτι που σύμφωνα με τους ίδιους ισχύει ακόμη διότι τα τρέχοντα μοντέλα AI απέχουν χρόνια από αυτό το ορόσημο.
Πάντως, παρά τις παραπάνω αποφάσεις η γενικότερη πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης όσον αφορά την τεχνολογία παραμένει η ίδια: περιορισμένη κρατική ρύθμιση, με το επιχείρημα ότι αυστηρότεροι κανόνες θα μπορούσαν να περιορίσουν την οικονομική ανάπτυξη και να αποδυναμώσουν τις ΗΠΑ στον ανταγωνισμό με την Κίνα.