ΤΡΙΕΤΙΕΣ

Διπλή αύξηση στις κατώτατες αποδοχές τους ενδέχεται να δουν μέσα στο 2027 χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Η πρώτη θα προέλθει από τη συμπλήρωση τριετίας και η δεύτερη από την προγραμματισμένη νέα αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού.

Η αύξηση του κατώτατου μισθού επηρεάζει και τον προϋπολογισμό, καθώς συνεπάγεται οριζόντια αύξηση στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων (δεν αναπροσαρμόζεται μόνο ο εισαγωγικός μισθός).

Ο δείκτης της ανεργίας κινείται, πλέον, σε μονοψήφια ποσοστά, δικαιώνοντας την απόφαση του Υπουργείου Εργασίας να «ξεπαγώσει» πρόωρα τις τριετίες. Από την άλλη, δεν μπορεί να περάσει στα «ψιλά» το ότι ο δείκτης μοιάζει «κολλημένος» μεταξύ 9% και 10%, χωρίς να αναπτύσσει δυναμική κίνησης προς την περιοχή του 8%, πόσο μάλλον του 7%, δηλαδή στα επίπεδα που βρισκόταν πριν ξεσπάσει η δεκαετής οικονομική κρίση.

Σε ισχύ τίθεται, από την 1η Απριλίου 2024, ο νέος κατώτατος μισθός, ο οποίος αυξάνεται στα 830 ευρώ από 650 ευρώ, που ήταν το 2019 και συμπαρασύρει προς τα πάνω τριετίες και πολλά επιδόματα, τα οποία συνδέονται με αυτόν.

Η υπουργός Εργασίας κάλεσε τους εργαζόμενους να κάνουν καταγγελία στον ΣΕΠΕ αν δεν τους καταβάλλεται η σχετική αύξηση

Οι μεταβολές στα υψηλότερα κλιμάκια είτε είναι πολύ μικρές είτε προκύπτουν στατιστικά ασήμαντες.

Χαρούμενος που επί των ημερών του στο υπουργείο «ξεπάγωσαν» οι τριετίες, δήλωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Πώς διαμορφώνεται το τοπίο μετά το «ξεπάγωμα» των τριετιών.

Ποιοι εργαζόμενοι θα δουν τους μισθούς τους να αυξάνονται.

Όλες τις αλλαγές για τις τριετίες προβλέπει η νέα εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, η οποία «υπόσχεται» να φέρει αυξήσεις στους μισθούς χιλιάδων εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης εξέδωσε εγκύκλιο οδηγία που υπογράφει η Γενική Γραμματέας Εργασιακών Σχέσεων Άννα Στρατινάκη, αναφορικά με την παροχή διευκρινήσεων επί του άρθρου 33 του ν.5053/2023 (Α΄ 158) με τίτλο «Αμοιβή του χρόνου προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα και αναπροσαρμογή των αποδοχών των εργαζομένων».

Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται μόνο με περιορισμούς στην αγορά και αυστηρούς ελέγχους, αλλά, κυρίως, από τη συστηματική ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος στα όρια, βεβαίως, του επιτρεπτά δυνατού.