Πώς "διαβάζουν" οι αγορές το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ μετά από 48 ώρες - Τι μπορεί να αλλάξει στην οικονομική και εξωτερική πολιτική
Θα ήταν τουλάχιστον αφελές να υποστηρίξει κανείς ότι η ήττα Τραμπ έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους επενδυτές ή το αντίθετο. Στην πραγματικότητα άπαντες επιχειρούν να αξιολογήσουν τις συνέπειες και να προβλέψουν αν και πόσο μπορεί να αλλάξει τουλάχιστον η προσέγγιση του Αμερικανού προέδρου σε καίρια θέματα της οικονομικής πολιτικής- και όχι μόνο.
Είναι ενδεικτικό ότι μετά το πάρτι των πρώτων 24 ωρών, ο S&P 500 υποχώρησε κατά 2,9%, ο Nasdaq υποχώρησε κατά 4,1% και ο Dow Jones έχασε επίσης περισσότερες από 1100 μονάδες την Πέμπτη, εξαφανίζοντας τα κέρδη της προηγούμενης συνεδρίασης, καθώς μια απότομη πτώση στις μετοχές τεχνολογίας επηρέασε σημαντικά την ευρύτερη αγορά. Όπως παρατηρεί η Trading Economics, η απομάκρυνση από τις μετοχές που σχετίζονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη και την τεχνολογία συνεχίστηκε, εν μέσω ανησυχιών ότι η νίκη των Δημοκρατικών θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για αυστηρότερη ρύθμιση των κέντρων δεδομένων των ΗΠΑ και της Τεχνητής Νοημοσύνης, ενδεχομένως μειώνοντας τη ζήτηση για ημιαγωγούς.
Οι κατασκευαστές τσιπ δέχτηκαν ισχυρή πίεση πωλήσεων, με την Nvidia να υποχωρεί κατά 7,1%, την Broadcom να υποχωρεί κατά 8%, την Micron να υποχωρεί περισσότερο από 13%, την AMD να υποχωρεί κατά 14% και την Applied Materials να χάνει 10%. Η Tesla επίσης διεύρυνε τις απώλειές της, υποχωρώντας κατά 9,6%. Οι μετοχές καταναλωτικών αγαθών διακριτικής ευχέρειας, βιομηχανικών προϊόντων και υπηρεσιών επικοινωνιών δέχτηκαν επίσης σημαντική πίεση, ενώ τα βασικά καταναλωτικά αγαθά αποδείχθηκαν πιο ανθεκτικά, ξεπερνώντας την ευρύτερη αγορά.
Και τώρα τι;
Οι αγορές στοιχηματίζουν ότι ο Πρόεδρος Τραμπ θα δυσκολευτεί να κυβερνήσει παρορμητικά, με ακόμη και το δικό του Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πιθανότατα να ασκεί περισσότερους ελέγχους και ισορροπίες στις ιδιοτροπίες του προέδρου. Μετά από δύο χρόνια δασμών, πιέσεων στην ανεξαρτησία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και ενός ενεργειακού σοκ, αυτά είναι καλά νέα για την παγκόσμια οικονομία. Όπως παρατηρεί, όμως, σε ανάλυσή του το Bruegel, δεν κερδίζουν όλοι.
Η Κίνα και η Ρωσία θα μπορούσαν να βρουν τις συναλλαγές τους με τον Πρόεδρο Τραμπ πολύ πιο περιορισμένες. Ο κύριος αντίκτυπος θα είναι στις τιμές της ενέργειας. Οι τιμές των καυσίμων στις ΗΠΑ στο πλαίσιο του πολέμου στο Ιράν είχαν σημαντική επιρροή στους ψηφοφόρους των ενδιάμεσων εκλογών. Ένα Κογκρέσο με πλειοψηφία Δημοκρατικών δεν μπορεί να τερματίσει έναν πόλεμο από μόνο του, αλλά από τον Ιανουάριο θα ελέγχει τη νέα χρηματοδότηση, τις ακροάσεις εποπτείας και το νομοθετικό ημερολόγιο, περιορίζοντας ενδεχομένως την περαιτέρω κλιμάκωση για το Ιράν. Μια διαπραγματευμένη έξοδος από τη σύγκρουση έχει γίνει πιο πιθανή. Οι εισαγωγείς ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης, θα επωφεληθούν από ένα μειωμένο ασφάλιστρο κινδύνου πετρελαίου.
Αντιθέτως, όσον αφορά το εμπόριο, ένα Κογκρέσο με πλειοψηφία Δημοκρατικών είναι απίθανο να καταργήσει την προεδρική δασμολογική εξουσία, και οι τρέχοντες τομεακοί δασμοί και οι δασμοί εθνικής ασφάλειας (που τέθηκαν σε εφαρμογή από την κυβέρνηση Τραμπ μετά την κρίση των λεγόμενων δασμών της «Ημέρας Απελευθέρωσης» ως παράνομων) θα παραμείνουν. Αλλά η πιθανότητα νέων σοκ θα είναι μικρότερη. Οι Ευρωπαίοι εξαγωγείς μπορεί να μην δουν χαμηλότερους μέσους δασμούς των ΗΠΑ, αλλά θα πρέπει να δουν λιγότερη αβεβαιότητα που έχει περιορίσει τις επενδύσεις και έχει στρεβλώσει τις εμπορικές ροές.
Όσον αφορά στα γεωπολιτικά, το Κρεμλίνο έσπευσε να υποβαθμίσει το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών, επιμένοντας ότι ο Τραμπ θα παραμείνει στο αξίωμα και ότι οι ειρηνευτικές του προσπάθειες θα συνεχιστούν. Ωστόσο, οι Δημοκρατικοί έχουν σταθερά υποστηρίξει την ισχυρότερη υποστήριξη προς την Ουκρανία και την μεγαλύτερη πίεση στη Μόσχα. Ο έλεγχος του Κογκρέσου από τους Δημοκρατικούς, που δίνει εξουσίες επί των αμερικανικών κυρώσεων, θα δυσκολέψει πολύ τον Λευκό Οίκο να αποδεχτεί μια διευθέτηση με τους όρους της Ρωσίας. Για την Ευρώπη, η οποία επωμίζεται ένα αυξανόμενο μερίδιο της χρηματοδότησης του Κιέβου, αυτό είναι σαφώς ευπρόσδεκτο.
Ωστόσο, οι κίνδυνοι της εξωτερικής πολιτικής, ιδίως για την Ευρώπη, δεν πρέπει να υποτιμώνται. Όπως σημειώνει η Alicia García-Herrero, αν τεθεί υπό έλεγχο στο εσωτερικό, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει κάθε κίνητρο να στραφεί στην εξωτερική πολιτική, όπου οι εξουσίες του είναι οι λιγότερο περιορισμένες. Οι δύο μήνες πριν από την ορκωμοσία του νέου Κογκρέσου, στις αρχές Ιανουαρίου, αποτελούν ένα παράθυρο για κλιμάκωση, στο Ιράν ή αλλού. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα είχαν δίκιο να αμφιβάλλουν ότι η απρόβλεπτη κατάσταση θα εξαφανιστεί από τη σχέση με τις ΗΠΑ.