STORIES

Δίχως μια ισχυρή και ανθηρή οικονομία είναι αδύνατο να υπάρξουν ισχυρές τράπεζες.

Δεν υπάρχει καμία σύγκριση μεταξύ Ελλάδας- Ιταλίας: η θέση της Ιταλίας είναι απείρως ισχυρότερη σε σχέση με τη θέση της Ελλάδας το 2010, το 2012 και το 2015.

Δεν υπάρχουν πολλά που να προκαλούν αίσθηση στους ελληνικούς δρόμους. Από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη βασιλεύει η δημοκρατική αναρχία.

Η απλή απάντηση είναι, διότι έτσι λειτουργεί η χώρα. Έτσι ξέρουμε να λειτουργούμε ως κοινωνία και πολιτικό σύστημα.

Οι τράπεζες δεν μπορούν να αντιμετωπίζουν με συμβατικά μέσα μια μη συμβατική κατάσταση.

Τα παράδοξα της ελληνικής καθημερινής κανονικότητας όπου πλέον τίποτα δεν προκαλεί εντύπωση.

Πολλοί φαίνεται να απορούν με τη στάση των εταίρων και θεωρούν ότι οι δανειστές κάνουν τα «στραβά» μάτια στην κυβέρνηση.

Φαίνεται πως ναι. Ή για είμαστε ακριβείς είμαστε πιο κοντά από ποτέ στο να αλλάξουν σελίδα.

Η κυβέρνηση επέμεινε και πέτυχε την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια ωστόσο το πραγματικά κρίσιμο, η έξοδος στις αγορές, παραμένει όνειρο θερινής νυκτός.

Στη σκιά της Ελλάδας της στασιμότητας, της απαισιοδοξίας, της γραφειοκρατίας και της ατελείωτης γκρίνιας, ζει και αναπνέει μια «άλλη» Ελλάδα: η Ελλάδα του επιχειρείν. 

Κανένα αφήγημα για το πού πάμε, τους στόχους και το όραμα για τη θέση της χώρας στην Ευρώπη, στην περιοχή μας, στον κόσμο.

Το πρώτο μεγάλο βήμα ήταν οι Θεσμοί. Απαιτήσαμε και πετύχαμε την Τρόικα να την αποκαλούμε Θεσμούς.