Η σημερινή, τελευταία επίσκεψη στην Αθήνα του Κλάους Ρέγκλινγκ, τουλάχιστον με την ιδιότητα του επικεφαλής του ESM, σηματοδοτεί για την Ελλάδα το τέλος μιας εποχής- όχι ιδιαιτέρως φωτεινής- και την αρχή μιας νέας, όπου η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας φαντάζει και είναι ο πρώτος στρατηγικός στόχος.
Από τη μια μεριά, είναι η αδιαμφισβήτητη εισοδηματική ενίσχυση που προσφέρουν σε χιλιάδες νοικοκυριά σε κάθε πόλη και κάθε χώρα. Από την άλλη, είναι η μετατροπή ολόκληρων οικιστικών ζωνών σε τουριστική ατραξιόν, καθώς και η όξυνση του προβλήματος στέγης που ταλανίζει τους νέους και τα νοικοκυριά με χαμηλότερα εισοδήματα.
Οι αμυντικές συμφωνίες και η σύσφιξη των διμερών διπλωματικών σχέσεων, ειδικά σε θέματα αιχμής όπως το Ουκρανικό και η ενεργειακή κρίση, είναι μόνο η «βιτρίνα» των ελληνογαλλικών σχέσεων, που διάγουν περίοδο «έρωτα».
Η σύνδεση των επιδοτήσεων στο ρεύμα με την εξοικονόμηση ενέργειας δεν είναι επιβεβλημένη μόνο λόγω του δυσβάσταχτου κόστους, αλλά κι επειδή πολύ απλά η χώρα μας απέχει πολύ από τα επιθυμητά επίπεδα απεξάρτησης από το αέριο, όχι μόνο το ρωσικό.
Με αργούς ρυθμούς υποχωρεί ο πληθωρισμός, καθώς παρά τα μέτρα ανάσχεσης των αυξήσεων στο πεδίο της Ενέργειας, το κόστος παραμένει πολύ υψηλότερο από πέρσι.
Το υπουργείο Οικονομικών και η Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, θέλουν να “τρέξουν” τις περίπου 3.000 αιτήσεις ρύθμισης μέσω Εξωδικαστικού, οι οποίες «κολλάνε» και λόγω των γραφειοκρατικών διαδικασιών, που προβλέπονται από το πλαίσιο.