Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι λίγο πριν “κλείσει” η πύλη για το “Σπίτι μου 2”, είχαν εγκριθεί 15.026 αιτήσεις. Το πόσοι από αυτούς θα προλάβουν να βρουν εγκαίρως σπίτι και να υπογράψουν σύμβαση στεγαστικού δανείου, είναι κάτι που θα φανεί στο τέλος Αυγούστου, όταν θα γίνει ο τελικός απολογισμός του προγράμματος.
Πολλοί ενοικιαστές αναρωτιούνται τι ισχύει όταν παρουσιαστεί κάποια βλάβη στο σπίτι που νοικιάζουν: Αν χαλάσει ο θερμοσίφωνας, ποιος αναλαμβάνει την επισκευή; Αν στάζει το ταβάνι, τι πρέπει να κάνει ο ενοικιαστής; Είναι υποχρεωμένος να πληρώσει ο ίδιος;
Πολλοί ιδιοκτήτες ακινήτων αγνοούν τα δικαιώματά τους κατά τη διάρκεια μιας μίσθωσης, αλλά και τα όρια των ενεργειών τους απέναντι στον ενοικιαστή. Τι ισχύει όταν ο ιδιοκτήτης θέλει να ελέγξει την κατάσταση του ακινήτου; Ποιες δυνατότητες έχει σε περίπτωση που διαπιστώνονται φθορές ή ζημιές; Και τι μπορεί να κάνει όταν ο μισθωτής αρνείται να αποχωρήσει μετά τη λήξη της μίσθωσης;
Περίπου 950.000 δικαιούχους της επιστροφής ενοικίου, υπολόγιζε το υπουργείο Οικονομικών όταν την περασμένη άνοιξη σχεδίαζε αυτήν τη μόνιμη, ετήσια επιδότηση και την Παρασκευή (28/11) θα φανεί αν κάποιοι «κόπηκαν» στην πορεία λόγω κριτηρίων.
Λίαν συντόμως, δεν θα είναι πρακτικά δυνατόν να νοικιάσει κάποιος ένα σπίτι ή ένα επαγγελματικό ακίνητο, παρά μόνο αν διαθέτει καλό… σκορ. Πώς θα προκύπτει αυτό το «σκορ»; Από το πιστοποιητικό φερεγγυότητας υποψήφιων ενοικιαστών.
Για εκατομμύρια Ευρωπαίους, το ενοίκιο είναι ίσως η μεγαλύτερη μηνιαία δαπάνη και συνεπώς ο μεγαλύτερος... πονοκέφαλος. Σε πολλές πόλεις, η στέγη απορροφά σημαντικό μέρος του εισοδήματος, αφήνοντας ελάχιστο χώρο για αποταμίευση.
Τα πρώτα στοιχεία για το «έμπα» του 2025 επιβεβαιώνουν ότι η αγορά ακινήτων διατηρεί τη δυναμική της, κοινώς η απόκτηση κατοικίας ή και η ενοικίαση της, παραμένουν άπιαστο όνειρο για τη μεγάλη πλειοψηφία, ειδικά αν αναζητά κανείς νεότερα ακίνητα, με υψηλότερο δείκτη ενεργειακής απόδοσης.
Στο επίκεντρο της αγοράς ακινήτων βρίσκεται η προσφορά και η ζήτηση, καθώς αποτελούν τους βασικούς παράγοντες καθορισμού των τιμών πώλησης και ενοικίασης.
Όταν μια γυναίκα γύρω στα είκοσι ζήτησε να κλείσει το περασμένο καλοκαίρι το εξοχικό σπίτι της Vicky Borman με ένα υπνοδωμάτιο, στο αγγλικό χωριό St Neots, κάτι της φάνηκε ότι δεν πήγαινε καλά.
Με τη ζήτηση στα ενοικιαζόμενα καταλύματα τύπου Airbnb να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, θεωρείται πλέον αναπόφευκτο να τεθεί ένα νέο περιοριστικό πλαίσιο στις βραχυχρόνιες μισθώσεις.